Zalecenia czy nakaz?
Wiele osób zastanawiać się może czy przepisy zawarte w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z dnia 10 grudnia 1998r., Dz.U.98.148.973) to jedynie zalecenia, czy nakaz? I jakie mogą być konsekwencje prawne dla pracodawcy związane z niedostosowaniem się do tych przepisów?
Rozporządzenie Ministra Pracy Polityki Socjalnej obowiązujące od marca 1999 r. szczegółowo określa obowiązki pracodawcy w zakresie wymogów ergonomii, definiując je jako nakaz.
Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w Kodeksie pracy. Regulacje kodeksowe stawiają bowiem kwestie bezpieczeństwa i higieny pracy w szeregu najważniejszych obowiązków pracodawcy (art. 94 pkt 4 K.p.).
Naruszenie tych obowiązków jest wykroczeniem (art. 283 K.p.) i podlega karze grzywny.
W Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) wśród wykazu chorób zawodowych wskazana jest grupa schorzeń, których przyczyną mogą być niewłaściwe warunki pracy i niedochowanie zasad ergonomii na stanowisku pracy. Grupę tą określono jako przewlekłe choroby układu ruchu oraz obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy.
Choroby zawodowe objęte są ubezpieczeniem społecznym (art. 237 K.p.). Możliwa jest jednak również odpowiedzialność odszkodowawcza pracodawcy na zasadach ogólnych wynikających z Kodeksu cywilnego, nawet jeśli konkretne schorzenie nie jest chorobą zawodową wedle wykazu, ale powstanie w związku z warunkami środowiska pracy (umożliwia to zapis art. 236 K.p.).
Opracowano na podstawie „Informacji prawnej” (zobacz pełną treść) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).
| 
